Wpływ niskiej dawki warfaryny na ryzyko udaru u pacjentów z niereumatycznym migotaniem przedsionków cd

Następnie pielęgniarki zatelefonowały do wszystkich pacjentów, aby przejrzeli swoje odpowiedzi. Pisemny kwestionariusz służył minimalizacji potencjalnego błędu w ocenie zdarzeń wynikowych przez niezauważony personel. Po trzech miesiącach i dziewięciu miesiącach w każdym roku obserwacji skontaktowano się z lekarzem kierującym każdego pacjenta. Pacjenci i ich lekarze zostali poproszeni o skontaktowanie się z badaczami w przypadku pojawienia się ważnych problemów medycznych. Instytucje uczestniczące zostały podzielone na trzy grupy (patrz załącznik). W instytucjach grupy I osoby przeprowadzające badania na miejscu przeprowadziły wszystkie oceny kliniczne. W instytucjach grupy II i III neurolodzy i pielęgniarki z centrum koordynacyjnego zaplanowali i przeprowadzili wszystkie oceny; badacze z ośrodka koordynującego podróżowali do instytucji Grupy II, podczas gdy pacjenci z instytucji Grupy III byli oceniani w ośrodku koordynującym. Z powodu tej struktury badacze z centrum koordynacyjnego wykonali około 80 procent zaplanowanych ocen. Podstawowe informacje o wszystkich uczestnikach były w 100% kompletne, podobnie jak informacje uzupełniające na temat wydarzeń końcowych.
Ocena punktów końcowych
Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był udar niedokrwienny, zdefiniowany jako nagły początek deficytu neurologicznego dopasowującego rozkład mózgowy i trwający 24 godziny lub więcej, bez krwawienia widocznego w tomografii komputerowej. Deficyty trwające krócej niż 24 godziny, przemijające ataki niedokrwienne i epizody przejściowej ślepoty jednoocznej nie były liczone jako punkty końcowe. W pierwotnej analizie nie dokonano rozróżnienia między udarem niedokrwiennym spowodowanym zatorami pochodzącymi z serca a innymi typami. 10 Krwotoki śródczaszkowe zliczono jako powikłania krwotoczne. Niewyłozłowe (tj. Obwodowe układowe) zakrzepowo-zatorowe również były liczone jako punkt końcowy badania.
Wszystkie zdarzenia krwawienia zostały zarejestrowane. Poważne krwawienie definiowano jako krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie śmiertelne lub krwawienie prowadzące do przetoczenia czterech lub więcej jednostek krwi w ciągu 48 godzin. Inne krwawienia zostały sklasyfikowane jako drobne . Wszystkie zgony zostały zarejestrowane z przyczynami przypisanymi na podstawie dostępnych informacji klinicznych.
Podsumowania kliniczne zostały przesłane do właściwej komisji punktu końcowego, gdy pojawiły się sugestie, że miało miejsce zdarzenie końcowe. Wyniki tomografii komputerowej uzyskano we wszystkich przypadkach udaru; rzetelne nieinwazyjne badania tętnic szyjnych lub badanie patologiczne tętnic szyjnych uzyskano we wszystkich przypadkach udaru mózgu na obszarze tętnicy szyjnej. Zarówno Neurologiczne, jak i Medyczne Komitety Końcowe dokonały przeglądu wszystkich zgonów i przypisano prawdopodobne przyczyny. Podsumowania kliniczne nie wskazywały na grupę leczenia pacjenta, utrzymując w ten sposób oślepienie komitetów końcowych.
Trzej członkowie Neurologicznego Komitetu Końcowego niezależnie dokonali przeglądu danych dotyczących 52 przypadków możliwych zdarzeń neurologicznych, oprócz wszystkich zgonów. Wszyscy członkowie byli całkowicie zgodni w 15 przypadkach określonego udaru mózgu. W trzech innych przypadkach niepewność skłoniła Neurologiczną Komisję Końcową do zaklasyfikowania wydarzeń jako możliwego udaru mózgu. Możliwe uderzenia charakteryzowały się raportami o słabym deficycie związanym z niejednoznacznymi ustaleniami dotyczącymi badania fizykalnego i obrazowania
[przypisy: propranolol nerwica, olx pasłęk, erytrocytoza ]