Relacja między genotypem a fenotypem w mukowiscydozie – analiza najbardziej powszechnej mutacji (F508) czesc 4

Spośród pacjentów 52% było homozygotycznych pod względem .F508, 40% było heterozygotycznych pod względem .F508, a 8% miało inne niezdefiniowane mutacje na obu chromosomach (tj. Inny / inny genotyp). Rozkład tych mutacji w badanej populacji był taki, jakiego oczekiwano zgodnie z prawem równowagi Hardy ego-Weinberga (chi-kwadrat = 0,49). Tabela 1. Tabela 1. Stan czynności trzustki i wiek w chwili rozpoznania 293 pacjentów z mukowiscydozą, według genotypu (w odniesieniu do mutacji .F508). Rozpoznanie mukowiscydozy dokonano u pacjentów homozygotycznych wobec .F508 w młodszym wieku niż u osób heterozygotycznych pod względem .F508 lub tych z innym / innym genotypem (tabela 1). Stan funkcji trzustki był również silnie związany z obecnością mutacji .F508. Spośród 151 pacjentów homozygotycznych względem .F508, procent (jeden pacjent w wieku 6 lat i kolejne 15 lat) miał wystarczającą trzustkę, podczas gdy u 28 procent osób z FF8 / innym genotypem i 64 procent z innymi / innymi genotypami miał wystarczającą trzustkę w czasie ostatniego badania. Osiem homozygotycznych pacjentów i trzech heterozygotycznych pacjentów miało wystarczającą trzustkową diagnozę, ale niewydolność trzustki pojawiła się w późniejszym okresie życia (między 8 miesiącem a 21 rokiem życia). Jeśli założono, że średni wiek i rozkład genotypów są takie same wśród pacjentów z wystarczającą trzustką i tych z niewydolnością, spodziewalibyśmy się, że co najmniej 25 pacjentów w grupie homozygotycznej pod względem mutacji .F508 będzie miało wystarczającą trzustkę. Nie było znaczących różnic w rozkładzie płci, wartościach chlorków potu w momencie rozpoznania, aktualnej funkcji płuc (FVC, FEV1 lub FEF25-75) lub najnowszych percentyle dotyczących masy i wzrostu w trzech grupach genotypowych.
Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka kliniczna 293 pacjentów, według genotypu i funkcji trzustkowej. * Gdy pacjenci z trzech grup genotypowych zostali podzieleni zgodnie z ich obecnym stanem funkcji trzustki (Tabela 2), stało się jasne, że różnice między tymi grupami w średnim wieku w momencie rozpoznania (tabela 1) były bezpośrednio związane z różnicami w proporcjach z wystarczalnością trzustki. Chociaż pacjenci z niewydolnością trzustki w trzech grupach nie różniły się znacząco pod względem wieku w chwili rozpoznania lub obecnego wieku, byli znacznie młodsi (zarówno w momencie rozpoznania, jak iw obecnym wieku) niż pacjenci z wystarczającą trzustką, którzy byli w .F508 / inne i inne / inne grupy. Średnie wartości chlorków potu podczas diagnozy były również znacząco niższe u pacjentów z wystarczającą trzustką, u których występowały .F508 / inne i inne / inne genotypy.
Meconium ileus, które było komplikacją związaną z prezentacją u 36 pacjentów (12 procent), występowało tylko u osób z niewydolnością trzustki, ale nie było związane z żadnym z trzech genotypów. Charakterystyka wzrostu pacjentów różniła się także w zależności od statusu trzustki. Centyle dla aktualnej masy pacjentów z niewydolnością trzustki były istotnie niższe niż u pacjentów z wystarczającą trzustką (z wyjątkiem dwóch pacjentów z wystarczającą trzustką, którzy byli homozygotyczni pod względem .F508)
[patrz też: propranolol nerwica, pryszcz na wardze sromowej, złamanie kości łódeczkowatej ]