Porównanie kontroli częstości i kontroli rytmu u pacjentów z nawracającym uporczywym migotaniem przedsionków ad 5

Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od zdarzeń w grupach kontroli dawki i kontroli rytmu. Szacunki Kaplana-Meiera dotyczące pierwszego wystąpienia pierwszorzędowego punktu końcowego w czasie są przedstawione na rycinie 2. Współczynnik ryzyka dla ryzyka pierwotnego punktu końcowego w grupie kontrolującej częstość w porównaniu z grupą kontrolną rytmu wynosił 0,73 (90-procentowy przedział ufności, 0,53 do 1,01, P = 0,11). Tabela 2 pokazuje częstość występowania pierwszorzędowych punktów końcowych. Częstość zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych była podobna w obu grupach: 7,0 procent w grupie kontrolnej i 6,8 procent w grupie kontrolnej rytmicznej. Przyczynami zgonu były krwawienie mózgowe lub zaotrzewnowe u sześciu pacjentów w grupie kontrolującej częstość rytmu serca i trzech pacjentów w grupie kontrolnej rytmu serca, niewydolność serca u czterech pacjentów w grupie kontrolującej częstość rytmu serca i jeden pacjent w grupie kontrolnej rytmu, oraz choroba zakrzepowo-zatorowa (udar) u 6 pacjentów w grupie kontrolnej rytmicznej. Ośmiu pacjentów w każdej grupie zmarło nagle; 2 z 16 osób przyjmowało amiodaron, przyjmowało sotalol, a przyjmowało flekainid. W momencie wystąpienia pierwotnego punktu końcowego 29 pacjentów (28 procent) miało rytm zatokowy, a 75 pacjentów (72 procent) miało migotanie przedsionków. Powikłania zakrzepowo-zatorowe wystąpiły u 35 pacjentów, z których wszyscy mieli czynniki ryzyka udaru. Choroba zakrzepowo-zatorowa występowała częściej w grupie kontrolnej z rytmem niż w grupie kontrolnej. Sześciu pacjentów, wszyscy w grupie kontrolnej z rytmem, doszło do powikłań zakrzepowo-zatorowych po ustaniu doustnej terapii przeciwzakrzepowej; pięć z nich miało rytm zatokowy. Dwudziestu trzech pacjentów miało powikłania zakrzepowo-zatorowe, otrzymując niewystarczającą terapię przeciwzakrzepową (INR, mniej niż 2,0). Większość pacjentów z zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi (73%) miała migotanie przedsionków w momencie zdarzenia. Dwadzieścia z 21 epizodów krwawienia wystąpiło podczas doustnej terapii przeciwzakrzepowej. U 17 pacjentów wystąpiło krwawienie, podczas gdy INR było większe niż 3.
Ciężkie działania niepożądane leków przeciwarytmicznych wystąpiły głównie w grupie kontrolnej rytmu: u siedmiu pacjentów zespół chorej zatoki lub blok przedsionkowo-komorowy; trzy miały torsade de pointes lub migotanie komór; u jednego wystąpiło szybkie, istotne hemodynamicznie przewodzenie przedsionkowo-komorowe podczas trzepotania; a jeden miał niewydolność serca wywołaną lekami. Czterech pacjentów, którzy zmarli nagle podczas przyjmowania leków antyarytmicznych, nie było liczone osobno, ponieważ nie można było udowodnić, że śmierć była związana z narkotykiem. W grupie kontrolującej częstość występowania byli tylko dwaj pacjenci z nieletnym zatruciem naparstnicy. Wszczepiono rozrusznik serca trzem pacjentom w grupie kontrolującej szybkość (po ablacji węzła przedsionkowo-komorowego) i ośmiu pacjentach w grupie kontrolnej rytmu (w bradykardii podczas migotania przedsionków w jednym, po ablacji węzła przedsionkowo-komorowego w dwóch oraz w zespół zatok podeszwowy zdemaskowany kardiowersją za pięć).
Tabela 3. Tabela 3. Częstość występowania Pierwotnego Punktu Końcowego według płci i ciśnienia krwi. Tabela 3 pokazuje częstość występowania pierwotnego punktu końcowego w zależności od płci i ciśnienia krwi. Wśród kobiet i pacjentów z nadciśnieniem tętniczym częstość występowania pierwotnego punktu końcowego była większa w przypadku kontroli rytmu niż w przypadku kontroli częstości.
Analiza post hoc wykazała, że w grupie kontrolnej z rytmem częstość występowania pierwszorzędowych punktów końcowych nie różniła się istotnie w zależności od tego, czy pacjent miał rytm zatokowy czy migotanie przedsionków pod koniec obserwacji.
[przypisy: kabina infrared, zostan dawca szpiku, opinia do sądu o dziecku przedszkolnym chomikuj ]
[patrz też: taromentin opinie, gumtree małopolskie, olx pasłęk ]