Wpływ dawki dializacyjnej i strumienia błony w hemodializie podtrzymującej ad 7

Zaobserwowano znaczące zmniejszenie ryzyka (nieskorygowane P <0,05) ryzyka zgonu z przyczyn sercowych oraz łączny wynik pierwszej hospitalizacji z przyczyn sercowych lub zgonu z przyczyn sercowych w przypadku interwencji o wysokim natężeniu. Interakcje interwencji terapeutycznych z charakterystyką linii bazowej
Spośród siedmiu predefiniowanych czynników linii podstawowej w analizie pierwotnej, zidentyfikowano możliwe interakcje (nieskorygowane P <0,05) między interakcją dawki a płcią (P = 0,01) oraz interwencją strumienia i latami dializy (.3,7 lat vs.> 3,7 roku, p = 0,005). W grupie otrzymującej dużą dawkę ryzyko zgonu wśród kobiet było o 19 punktów procentowych niższe niż w grupie stosującej dawkę standardową, ale ryzyko zgonu wśród mężczyzn było o 16 punktów procentowych wyższe niż ryzyko w grupie stosującej dawkę standardową. Ryzyko zgonu było o 32 punkty procentowe niższe w grupie z wysokim przepływem niż w grupie o niskim przepływie wśród pacjentów z ponad 3,7-letnią dializą przed randomizacją, ale było podobne w obu grupach fluksacyjnych wśród pacjentów z mniejszą liczbą lat wcześniejszej dializy. Interakcja między grupą topników a latami dializy, ale nie pomiędzy grupą dawkowania a płcią, pozostała istotna na poziomie 0,0071 wyznaczonym metodą Bonferroniego dla siedmiu testów interakcji. Continue reading „Wpływ dawki dializacyjnej i strumienia błony w hemodializie podtrzymującej ad 7”

Wpływ dawki dializacyjnej i strumienia błony w hemodializie podtrzymującej ad 6

Choroby serca były główną przyczyną śmierci (343 z 871 [39%]). Tabela 4. Tabela 4. Analiza regresji pierwotnej Coxa śmiertelności. Wszystkie wcześniej określone współzmienne były istotnymi niezależnymi wskaźnikami śmierci (Tabela 4). Continue reading „Wpływ dawki dializacyjnej i strumienia błony w hemodializie podtrzymującej ad 6”

Wpływ dawki dializacyjnej i strumienia błony w hemodializie podtrzymującej ad 5

Randomizowani pacjenci mieli wysokie wskaźniki współistnienia: 96 procent miało nadciśnienie, 45 procent miało albo cukrzycę typu albo 2, a 80 procent miało chorobę serca w wywiadzie. Charakterystyka pacjentów w dwóch grupach dawek była podobna, podobnie jak charakterystyka tych w dwóch grupach przepływowych (tabela 1). Charakterystyka i przestrzeganie leczenia
Tabela 2. Tabela 2. Średnia charakterystyka leczenia w trakcie obserwacji. Continue reading „Wpływ dawki dializacyjnej i strumienia błony w hemodializie podtrzymującej ad 5”

Wpływ dawki dializacyjnej i strumienia błony w hemodializie podtrzymującej czesc 4

Klasyfikacje hospitalizacji z przyczyn sercowych i zakaźnych oraz przyczyn zgonu zostały określone lokalnie i ocenione przez komisję ds. Wyników, która nie była świadoma przydzielonych grup leczenia21. Analiza statystyczna
Podstawową analizą była analiza regresji Coxa22 przeżycia od czasu randomizacji. Skutki interwencji dawki i strumienia określono metodą stratyfikacji według centrum klinicznego i skorygowano je o następujące wstępnie określone czynniki linii podstawowej: wiek, płeć, rasa, lata dializy, obecność lub brak cukrzycy, wynik współistniejących stanów z wyłączeniem cukrzycy poziom albumin i interakcja poziomu albuminy z czasem z randomizacji. W przypadku pacjentów, którzy otrzymali przeszczep nerki, dane były cenzurowane w momencie przeszczepu. Continue reading „Wpływ dawki dializacyjnej i strumienia błony w hemodializie podtrzymującej czesc 4”

Porównanie kaspofunginy i amfoterycyny B w przypadku kandydozy inwazyjnej czesc 4

Przeprowadzono również analizę nie gorszą dla pacjentów z kandydemią; potrzebnych było około 85 takich pacjentów na grupę leczoną (. = 0,2). Korekty wielokrotnych porównań nie zostały wykonane. Dwie wcześniej zdefiniowane populacje badawcze do analizy skuteczności były pacjentami włączonymi do zmodyfikowanej analizy zamiar-do-leczenia oraz populacją pacjentów, którzy spełniali wcześniej określone kryteria oceny. Zmodyfikowana analiza zamiaru leczenia (pierwsza analiza) obejmowała pacjentów, którzy mieli udokumentowaną diagnozę inwazyjnej kandydozy i którzy otrzymywali leczenie badawcze przez co najmniej jeden dzień. Continue reading „Porównanie kaspofunginy i amfoterycyny B w przypadku kandydozy inwazyjnej czesc 4”

Porównanie kaspofunginy i amfoterycyny B w przypadku kandydozy inwazyjnej cd

Pacjenci z zakażeniem Candida krusei lub C. glabrata nadal otrzymywali leczenie dożylne. Objawy lub oznaki infekcji candidą (w tym najbardziej nieprawidłową temperaturą) były dokumentowane codziennie podczas reżimu leczenia i dwa tygodnie i sześć do ośmiu tygodni po leczeniu. Badanie fizykalne i testy laboratoryjne wykonywano dwa razy w tygodniu podczas leczenia i podczas wizyt kontrolnych. W przypadku pacjentów z kandydemią, dwie próbki do hodowli krwi uzyskiwano codziennie, aż wyniki były ujemne przez co najmniej 48 godzin. Continue reading „Porównanie kaspofunginy i amfoterycyny B w przypadku kandydozy inwazyjnej cd”

Porównanie kaspofunginy i amfoterycyny B w przypadku kandydozy inwazyjnej ad

Proces przeprowadzono w okresie od listopada 1997 r. Do czerwca 2001 r. W 56 instytucjach w 20 krajach. Metody
Wybór pacjentów
Pacjenci byli uprawnieni do włączenia do badania, jeśli mieli ponad 18 lat i mieli jedną lub więcej pozytywnych hodowli candidy z krwi lub innej, sterylnego miejsca w ciągu poprzednich czterech dni. Wykluczono pacjentów z dodatnimi hodowlami próbek moczu, próbek plwociny, próbek popłuczyn oskrzelowo-pęcherzykowych, próbek z jamy ustno-gardłowej lub przełyku lub próbek z drenaży zamieszkujących na stałe. Continue reading „Porównanie kaspofunginy i amfoterycyny B w przypadku kandydozy inwazyjnej ad”

Porównanie kaspofunginy i amfoterycyny B w przypadku kandydozy inwazyjnej

Kaspofungina jest środkiem echinokandynowym o działaniu grzybobójczym przeciwko gatunkom candida. Przeprowadziliśmy podwójnie ślepą próbę, aby porównać kaspofunginę z dezoksycholanem amfoterycyny B w pierwotnym leczeniu inwazyjnej kandydozy. Metody
Do badania zakwalifikowano pacjentów, którzy mieli kliniczne objawy zakażenia i dodatnią hodowlę dla gatunków Candida z krwi lub innego miejsca. Pacjentów stratyfikowano zgodnie z ciężkością choroby, na co wskazywała ocena ostrej fizjologii i chronicznej oceny zdrowia (APACHE II), a także na obecność lub brak neutropenii i losowo przydzielano do otrzymywania kaspofunginy lub amfoterycyny B. Badanie zaplanowano tak, aby porównać skuteczność kaspofunginy z skutecznością amfoterycyny B u pacjentów z inwazyjną kandydozą oraz w podgrupie z kandydemią. Continue reading „Porównanie kaspofunginy i amfoterycyny B w przypadku kandydozy inwazyjnej”

Noworodkowa analiza włosów jako biomarker do ekspozycji na alkohol maciczny

Alkohol jest najczęstszym ludzkim teratogenem. Szacuje się, że zaburzenie ze spektrum płodowego alkoholu dotyka do procent niemowląt urodzonych w Ameryce Północnej. Ustalenie ekspozycji ciążowej na alkohol jest najważniejsze dla rozpoznania zaburzenia. Powszechnie uznaje się, że doniesienia matek prowadzą do niedoszacowania rozpowszechnienia i ilości ekspozycji na alkohol.
Do niedawna nie istniały obiektywne markery biologiczne do wykrywania długotrwałego narażenia na działanie alkoholu w macicy. Continue reading „Noworodkowa analiza włosów jako biomarker do ekspozycji na alkohol maciczny”