Molekularny defekt prążka 3 białko w owalocytozie południowo-wschodniej Azji

Zespół dziedzicznej eliptocytozy obejmuje heterogenną grupę dziedzicznych zaburzeń, której wspólną cechą jest obecność czerwonych krwinek eliptycznych w folii krwi obwodowej.1 Ostatnio defekty molekularne spektryny i białka 4.1, główne białka czerwonych krwinek szkielet błony komórkowej, zostały zidentyfikowane u wielu osób z dziedziczną eliptocytozą.1 Dziedziczna eliptocytoza jest rzadkością u ludzi z Zachodu. Powiązany stan, określany owalocytozą południowo-wschodnioazjatycką lub eliptocytozę w stomatocytach, 1, 2 jest szeroko rozpowszechniony w niektórych częściach Azji Południowo-Wschodniej, w szczególności w Malezji, Papui Nowej Gwinei, na Filipinach i w Indonezji, 2 3 4 5 6 7 8 9, z przewagą sięgającą 30 procent w niektórych grupach etnicznych 6, 7 Stan ten zyskał ostatnio dużą uwagę z kilku powodów. Po pierwsze, stwierdzono, że owalocytowe krwinki czerwone są bardzo sztywne, 10 to nieprawidłowości, o których sądzono, że mają szkodliwy wpływ na ich przeżywanie in vivo. [11] Osoby dotknięte chorobą są jednak bezobjawowe, nie mają klinicznie wykrywalnej hemolizy.2 Po drugie, owalocyty są oporne na inwazję przez różne szczepy pasożytów malarii in vitro, 12, 13 oraz w obszarach endemicznej malarii zawierają zmniejszoną liczbę pasożytów wewnątrzkomórkowych in vivo.5, 10, 14 Normalna błona krwinek czerwonych jest podtrzymywana przez szkielet membrany składający się z sześciokątnej sieci kompleksów oligomerycznej aktyny, połączonych w dwuwymiarową sieć za pomocą fibryno-podobnych tetramerów, wraz z białkiem 4.1 i innymi białkami pomocniczymi.15 Ta membrana szkielet jest przyłączony do błony właściwej przede wszystkim przez połączenie podjednostki . spektrki z ankyriną, która z kolei łączy szkielet z głównym białkiem transmembranowym, pasmo 3.16. W tym artykule pokazujemy, że owalocyty zawierają strukturalnie i funkcjonalnie nienormalne pasmo 3 białko, które wiąże się ściśle z ankyrinem i że ten dziedziczony defekt jest związany z dziedziczeniem owalocytozy.
Metody
Przedmioty
Ryc. 1. Folia krwi od pacjenta z owalnością z Azji Południowo-Wschodniej. Większość czerwonych krwinek jest owalnych. Niektóre owalne makrocyty, owalne stomatocyty i komórki zawierające podłużną szczelinę lub grzbiet poprzeczny (strzałka) są obecne (Wright-Giemsa Stain, × 725).
Badaniem objęto 54 osoby z owalocytozą, 55 osób kontrolnych dopasowanych do rasy i 67 innych osób kontrolnych (białych i czarnych Amerykanów). Czterdzieści pięć osób z owalocytozą pochodziło z Malezji, osiem z Papui Nowej Gwinei i jeden z Filipin. Rozpoznanie owalocytozy południowo-wschodniej ustalono, określając procent owalocytów na rozmazach krwi barwionych plamą Wrighta-Giemsy; 25 procent lub więcej wskazano na owalocytozę (ryc. 1). Zgodnie z ostatnio przyjętymi kryteriami diagnostycznymi dla eliptocytozy, osobnik był uważany za pozytywny, jeśli miał wygląd dominująco odziedziczonej owalocytozy (25 procent lub więcej owalocytów) na błonach krwi obwodowej.
Badania nad wywołanymi solą zmianami w czerwonych komórkach i szkieletach błony
Krew żylną pochodzącą od zdrowych osób z grupy kontrolnej oraz osoby z owalocytozą południowo-wschodnią zebrano w jałowych probówkach zawierających fosforan-dekstrozę cytrynianową i zużyto w ciągu dwóch tygodni
[hasła pokrewne: komórki metaplastyczne, rak nosogardła, odstające łopatki ]