Molekularny defekt prążka 3 białko w owalocytozie południowo-wschodniej Azji czesc 4

Odpowiedzi kontrolnych i Ovalocyte Ghosts oraz ich szkieletów na wzrost stężenia soli w zawiesinowym roztworze. Duchy wytworzono z przemytych krwinek czerwonych metodą hipotonicznej lizy i przemyto 5 mM buforem fosforanowym (pH 7,4). Szkielety błonowe zostały przygotowane przez poddanie duchów ekstrakcji 1% Tritonem X-100 w celu usunięcia większości lipidów błony i integralnych białek. Duchy i szkielety błony z (izotoniczną) i bez (hipotonicznej) dodatkiem 150 mM chlorku sodu badano za pomocą mikroskopii świetlnej z kontrastem fazowym. Zauważ, że w przeciwieństwie do duchów kontrolnych, które skurczyły się po dodaniu chlorku sodu, duchy owalu były odporne na spulację powierzchni wywołaną przez sól. Jednak w izotonicznym chlorku sodu szkielety owalitów skurczyły się w takim samym stopniu jak szkielety kontrolne (× 220). Krwinki czerwone od osób z owalocytozą południowo-wschodnioazjatycką zostały wcześniej uznane za sztywne, przeciwdziałające zmianom kształtu po wystawieniu na działanie czynników echinocytogennych (tworzących spicule). 4 Aby ustalić, czy pierwotna zmiana sztywności błony znajduje się w błonie komórkowej lub szkielet błony (zawierający tylko sieć spektryny-aktyny, ale pozbawioną lipidów i integralnych białek), porównaliśmy zmiany w kształcie duchów czerwonych krwinek z tymi w kształcie szkieletów błony w normalnych kontrolach i osobników z owalocytozą. W buforze hipotonicznym zarówno owalne komórki czerwone, jak i ich szkielety miały charakterystyczny owalny kształt (ryc. 2). Po kolejnej inkubacji w buforze izotonicznym (5 mM fosforanu sodu [pH 7,4] i 150 mM chlorku sodu) w temperaturze 0 ° C, zarówno normalne zjawy jak i ich szkielety błonowe uległy wyraźnemu spiculowaniu i kurczeniu się. W uderzającym kontraście duchy owalitów opierały się indukowanej solą kondensacji i transformacji echinocytarnej ich kształtu, podczas gdy ich szkielety ulegały temu samemu skurczowi co szkielety normalnych komórek. Na podstawie tego stwierdzenia doszliśmy do wniosku, że molekularne uszkodzenie owalocytowych krwinek czerwonych prawdopodobnie nie obejmuje białek szkieletu. Podejrzewaliśmy nieprawidłowość jednego z integralnych białek błonowych, takich jak białko pasma 3, które wiąże szkielet z membraną i który jest obecny w duchach, ale nie w szkieletach błony.
Prawdopodobieństwo, że defekt integralnego białka błonowego, a nie białko szkieletowe, jest zaangażowane w owalocytozę, zostało dodatkowo zasugerowane przez brak możliwości wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości w składzie12 i funkcji białka szkieletowego, w tym wiązanie dimerów spektraminy do zubożonych w spektrynę. wewnątrzkomórkowe pęcherzyki błonowe, samoasocjacja dimeru spektryny, wiązanie spektraminy z F-aktyną w obecności białka 4.1, indukowane ciepłem sieciowanie spektryny w błonie i ograniczone trawienie tryptyczne widryny (dane nie pokazane ). W duchach owalocytu stosunek pasma 4.1b do pasma 4.1a był nieznacznie zwiększony (dane nie pokazane). Zmiany w tym stosunku charakterystycznie odzwierciedlają zwiększoną liczbę młodych czerwonych krwinek we krwi obwodowej 36. Ponadto, ultrastruktura szkieletów błony owalocytowej wydawała się normalna na ujemnie barwiącym mikroskopie elektronowym37 (dane nie przedstawione).
Strukturalne nieprawidłowości prążków 3 ujawniły się dzięki ograniczonej proteolitycznej trawieniu
Rysunek 3
[więcej w: erytrocytoza, intubacja dotchawicza, propranolol nerwica ]