Analiza wyników rekonstrukcji lub amputacji po urazach zagrażających zdrowiu czesc 4

12 amputacji, które wystąpiły w ciągu pierwszych trzech miesięcy po urazie, sklasyfikowano zgodnie z miejscem amputacji. 13 pacjentów, którzy przeszli amputację ponad trzy miesiące po urazie, uznano za poddanych rekonstrukcji. Przeprowadzono analizę obejmującą i wykluczającą tych 13 pacjentów. Po włączeniu zostały zidentyfikowane jako poważne komplikacje. Wyniki obu analiz były podobne; dlatego przedstawione wyniki odzwierciedlają włączenie tych pacjentów. Ponieważ liczba zmiennych opisujących rodzaj i zasięg urazów była duża, wynik podsumowania, wskazujący na prawdopodobieństwo poddania się amputacji z uwzględnieniem profilu urazu pacjenta, uzyskano przy użyciu regresji logistycznej, która modelowała decyzję do amputacji lub rekonstrukcji w funkcji charakterystyki urazu.18 Traumatyczne amputacje (dla których nie potwierdzono podstawowych cech samego uszkodzenia) otrzymały wynik punktowy 1. Modele wielowymiarowe, które zawierały wszystkie cechy uszkodzenia jako oddzielne zmienne, dały wyniki podobne do uzyskanych przy wykorzystanie modeli, które obejmowały wyniki podsumowania; w związku z tym prezentowane są wyniki oparte na bardziej oszczędnym modelu, który wykorzystywał wynik podsumowania.
Do skonstruowania ostatecznego modelu wykorzystano techniki modelowania krokowego, które obejmowały zmienne lecznicze, wynik sumaryczny, wystąpienie poważnego powikłania, które doprowadziło do ponownej hospitalizacji, oraz wszystkie cechy charakterystyczne pacjentów, które pozostały związane z wynikiem o wartości P mniejszej niż 0.10. Zbadano, w jakim stopniu wpływ tych zmiennych na wynik różni się w zależności od czasu od urazu lub leczenia, a warunki interakcji zostały włączone, tam gdzie było to wskazane.
Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka linii podstawowej 545 pacjentów, którzy przeżywają co najmniej jedną ocenę następczą. Nie stwierdzono istotnych różnic w cechach socjodemograficznych pomiędzy pacjentami poddanymi rekonstrukcji a pacjentami po amputacji (tab. 1). Pacjenci poddani amputacji mieli cięższe obrażenia, o czym świadczy ich większa częstotliwość utraty kości, uszkodzenie tkanek miękkich, początkowy niedobór pulsu i brak wrażenia podeszwowego.
Tabela 2. Tabela 2. Stan kliniczny 460 pacjentów ocenianych 24 miesiące po urazie. Tabela 2 podsumowuje stan kliniczny pacjentów w 24 miesiące po urazie. Umiarkowany odsetek pacjentów nie wrócił do pełni, o czym świadczy fakt, że 10,9% pacjentów po rekonstrukcji miało niewyjaśnione złamania, 3,9% tych, którzy przeżyli rekonstrukcję, a 9,1% tych, którzy przeszli amputację, miało niezagojone uszkodzenia tkanek miękkich, oraz 19,1 procent osób poddanych rekonstrukcji i 5,0 procent osób po amputacji miało przewidywaną potrzebę dodatkowej operacji. Ostatni znany stan pacjentów, którzy byli obserwowani przez mniej niż 24 miesiące (15,6% wszystkich pacjentów) był podobny do pacjentów z całkowitą 24-miesięczną obserwacją. Nie było znaczących różnic między grupami leczenia w odsetku pacjentów z niezagojonym złamaniem, procentem z niezagojowanym uszkodzeniem tkanek miękkich lub odsetkiem wymagającym dodatkowej operacji
[patrz też: pryszcz na wardze sromowej, przygotowanie do badania pet, gabinet stomatologiczny warszawa ]
[hasła pokrewne: pryszcz na wardze sromowej, rak nosogardła, propranolol nerwica ]